انواع شبکه

استفاده از شبکه های کامپیوتری در چندین سال اخیر رشد فراوانی کرده وسازمانها وموسسات اقدام به برپایی شبکه نموده اند . هر شبکه کامپیوتری باید با توجه به شرایط وسیاست های هر سازمان ، طراحی وپیاده سازی گردد. در واقع شبکه های کامپیوتری زیر ساخت های لازم را برای به اشتراک گذاشتن منابع در سازمان فراهم می آورند؛در صورتیکه این زیر ساختها به درستی طراحی نشوند، در زمان استفاده از شبکه مشکلات متفاوتی پیش آمده و باید هزینه های زیادی به منظور نگهداری شبکه وتطبیق آن با خواسته های مورد نظر صرف شود.

در زمان طراحی یک شبکه سوالات متعددی مطرح می شود:

-برای طراحی یک شبکه باید از کجا شروع کرد؟
-چه پارامترهایی را باید در نظر گرفت ؟
-هدف از برپاسازی شبکه چیست ؟
- انتظار کاربران از شبکه چیست ؟
- آیا شبکه موجود ارتقاء می باید ویا یک شبکه از ابتدا طراحی می شود؟
-چه سرویس ها و خدماتی برروی شبکه ارائه خواهد شد؟
 

بطور کلی قبل از طراحی فیزیکی یک شبکه کامپیوتری ، ابتدا باید خواسته ها شناسایی وتحلیل شوند، مثلا در یک کتابخانه چرا قصد ایجاد یک شبکه را داریم واین شبکه باید چه سرویس ها وخدماتی را ارائه نماید؛ برای تامین سرویس ها وخدمات مورد نظر اکثریت کاربران ، چه اقداماتی باید انجام داد ؛ مسائلی چون پروتکل مورد نظر برای استفاده از شبکه ، سرعت شبکه واز همه مهمتر مسائل امنیتی شبکه ، هریک از اینها باید به دقت مورد بررسی قرار گیرد. سعی شده است پس از ارائه تعاریف اولیه ، مطالبی پیرامون کاربردهای عملی آن نیز ارائه شود تا  در تصمیم گیری بهتر یاری کند.

این مطلب در اصل بعنوان یک پروژه کارشناسی ارشد در زمینه آسان سازی مفهومهای شبکه برای دانشجویان در دانشگاه تهران در سال 1382 اجرا شد.

شبکه کامپیوتری چیست ؟

اساسا یک شبکه کامپیوتری شامل دو یا بیش از دو کامپیوتر وابزارهای جانبی مثل چاپگرها، اسکنرها ومانند اینها هستند که بطور مستقیم بمنظور استفاده مشترک از سخت افزار ونرم افزار، منابع اطلاعاتی ابزارهای متصل ایجاده شده است توجه داشته باشید که به تمامی تجهیزات سخت افزاری ونرم افزاری موجود در شبکه منبع1(Source) گویند.

در این تشریک مساعی با توجه به نوع پیکربندی کامپیوتر ، هر کامپیوتر کاربر می تواند در آن واحد منابع خود را اعم از ابزارها وداده ها با کامپیوترهای دیگر همزمان بهره ببرد.

" دلایل استفاده از شبکه را می توان موارد ذیل عنوان کرد2" :

1 - استفاده مشترک از منابع :

استفاده مشترک از یک منبع اطلاعاتی یا امکانات جانبی رایانه ، بدون توجه به محل جغرافیایی هریک از منابع را استفاده از منابع مشترک گویند.

2 - کاهش هزینه :

متمرکز نمودن منابع واستفاده مشترک از آنها وپرهیز از پخش آنها در واحدهای مختلف واستفاده اختصاصی هر کاربر در یک سازمان کاهش هزینه را در پی خواهد داشت .

3 - قابلیت اطمینان :

این ویژگی در شبکه ها بوجود سرویس دهنده های پشتیبان در شبکه اشاره می کند ، یعنی به این معنا که می توان از منابع گوناگون اطلاعاتی وسیستم ها در شبکه نسخه های دوم وپشتیبان تهیه کرد ودر صورت عدم دسترسی به یک از منابع اطلاعاتی در شبکه " بعلت از کارافتادن سیستم " از نسخه های پشتیبان استفاده کرد. پشتیبان از سرویس دهنده ها در شبکه کارآیی،، فعالیت وآمادگی دایمی سیستم را افزایش می دهد.

4 - کاهش زمان :

یکی دیگر از اهداف ایجاد شبکه های رایانه ای ، ایجاد ارتباط قوی بین کاربران از راه دور است ؛ یعنی بدون محدودیت جغرافیایی تبادل اطلاعات وجود داشته باشد. به این ترتیب زمان تبادل اطلاعات و استفاده از منابع خود بخود کاهش می یابد.
5 - قابلیت توسعه :

یک شبکه محلی می تواند بدون تغییر در ساختار سیستم توسعه یابد وتبدیل به یک شبکه بزرگتر شود. در اینجا هزینه توسعه سیستم هزینه امکانات وتجهیزات مورد نیاز برای گسترش شبکه مد نظر است.

6 - ارتباطات:

کاربران می توانند از طریق نوآوریهای موجود مانند پست الکترونیکی ویا دیگر سیستم های اطلاع رسانی پیغام هایشان را مبادله کنند ؛ حتی امکان انتقال فایل نیز وجود دارد".

در طراحی شبکه مواردی که قبل از راه اندازی شبکه باید مد نظر قرار دهید شامل موارد ذیل هستند:

1 - اندازه سازمان
2 - سطح امنیت
3 - نوع فعالیت
4 - سطح مدیریت
5 - مقدار ترافیک
6 - بودجه

مفهوم گره " Node" وایستگاههای کاری " Work Stations "]1] :
" هرگاه شما کامپیوتری را به شبکه اضافه می کنید ، این کامپیوتر به یک ایستگاه کاری یا گره تبدیل می شود.

مراحل اسمبل كردن قطعات كامپيوتر :

نصب: CPU

     اگرچه ظاهراً وصل كردن CPU به مادربرد كار ساده‌اي است اما اگر با دقت انجام نگيرد مي‌تواند خطرناك باشد؛ چون CPU قطعه‌ي بسيار حساسي است. پس از آن كه CPU سازگار با مادربردتان را تهيه كرديد ابتدا Pinهاي (پايه‌هاي سوزني) آن را با دقت بررسي كنيد. اگر Pin خم شده يا شكسته‌اي وجود داشت حتماً آن را با يك CPU ديگر عوض نماييد. بعضي از كاربران ناآشنا سعي مي‌كنند با دم‌باريك (نوعي انبردست) Pinهاي خم شده را درست كنند. اما اين كار علاوه بر آن كه گارانتي‌CPU را از بين مي‌برد، ممكن است موجب عدم بازيابي آن توسط فرد تعميركار شود. همچنين دو طرف مادربرد را نيز چك كنيد تا از سالم بودن آنها مطمئن شويد. منظور ما بررسي خرابي‌هاي آشكاري مي‌باشد كه ممكن است در يكي از طرف‌هاي مادربرد به وجود آمده باشد. گاهي وجود يك مشكل كوچك در مادربرد آن را غيرقابل استفاده مي‌كند.

     اتصال‌دهنده‌ي CPU را بر روي مادربرد پيدا كنيد. شكل اتصال دهنده‌ به نوع مادربرد و CPU‌اي كه انتخاب كرده‌ايد بستگي دارد CPUهاي پنتيوم 4 معمولاً از يك اتصال‌دهنده‌ي Socket-478، Soket-423 و mPGA603  استفاده مي‌كنند. در حالي كه پردازشگرهاي AMD بر روي اتصال‌دهنده‌ي Socket-A وصل مي‌شوند. قبل از آن كه CPU را بر روي اتصال‌دهنده قرار دهيد پايه‌هاي سوزني آن را با سوراخ‌هاي اتصال‌دهنده تطبيق دهيد. براي اين كار از Pin1 استفاده كنيد pin1. يك برجستگي كوچك است كه به شكل نقطه، مثلث، مربع و يا يك شكاف كوچك مي‌باشد و درگوشه‌ي CPU قرار دارد. پس از آن كه Pin1 را پيدا كرديد به اتصال‌دهنده نگاه كنيد. بر روي اين اتصال‌دهنده بايد يك شكاف يا سوراخي كه با علامت 1 مشخص شده است وجود داشته باشد . اين شكاف يا سوراخ مكاني است كه برجستگي Pin1 موجود بر روي

CPU در آن قرار مي گيرد .

       قبل از آن كه CPU را به مادربرد وصل كنيد ببينيد آيا اتصال‌دهنده‌ي CPU داراي سوكت ZIF است يا خير. سوكت ZIF نوعي سوكت با اهرم متحرك است كه از آن براي نگهداري CPU در مكاني كه نصب مي‌شود استفاده مي‌گردد. اگر اتصال‌دهنده‌ي شما داراي چنين سوكتي بود ابتدا اهرم آن را بالا ببريد به طوري كه اين اهرم تقريباً عمود بر اتصال‌دهنده قرار گيرد. پس از برجستگي Pin1 پردازشگر را با سوراخ يا شكاف 1 موجود بر اتصال‌دهنده تطبيق داده و به آرامي CPU را بر روي اتصال‌دهنده فشار دهيد تا Pinهايش در سوراخ‌هاي اتصال‌دهنده قرار بگيرند. اگر هنگام فشار دادن CPU حس كرديد كه Pinها به راحتي در سوراخ‌ها جاي نمي‌گيرند احتمالاً Pinهاي CPU كاملاً در راستاي سوراخ‌هاي اتصال‌دهنده قرار نگرفته‌اند بنابراين از وارد كردن نيروي بيشتر خودداري كرده، CPU را خارج نموده و مجدداً سعي كنيد آن را در جهت درستي بر روي اتصال‌دهنده قرار دهيد. پس از آن كه CPU كاملاً بر روي اتصال‌دهنده نصب شد اگر سوكت  ZIFداشتيد اهرم آن را پايين آوريد در غير اين صورت CPU بر روي مادربرد نصب شده است. تنها موردي كه بايد پس از نصب CPU چك كنيد اين است كه هيچ فاصله‌اي بين CPU و اتصال‌دهنده وجود نداشته باشد.

   نصب حافظه

مادربوردها دو يا بيشتر اسلات هاي بلند دارند كه معمولا نزديك cpu هستند كه مشابه پين هاي اتصالي طلايي بر روي حافظه هاي DIMM مي باشند .

براي نصب حافظه , اطمينان پيدا مي كنيم كه ماردبورد بر روي سطح صافي قرار دارد و هيچ چيزي زير آن قرار ندارد . هر سوكت DIMM يك قلاب ( گيره قفلي ) در هر انتهاي آن خواهد داشت تا اتصال حافظه را وقتي درون آن قرار دارد مستحكم كند . به گيره هاي قفلي ضربه سبك و ناگهاني وارد مي سازيم تا باز شوند. DIMM ها را يكي يكي وارد مي سازيم . شكاف هاي بر روي لبه DIMM ها را با برآمدگي در سوكت DIMM مرتب مي سازيم .فشار مساوي بر كل محل وارد مي سازيم تا با صداي تيك شديدي به جاي خود بيفتد . هنگامي كه DIMM را به داخل سوكت فشار مي دهيم گيره هاي قفلي بايد بسته شوند . قبل از اقدام بيشتر , اطمينان پيدا مي كنيم كه DIMM كاملا به جاي خود وارد شده است و قفل ها بسته هستند .

نصب مادربرد:

       برخي از كيس ها صفحات پانچ شده اي دارند كه قسمتي يا همه سوراخ هاي برجسته را مي پوشانند . پانچ آن ها را جدا كرده و آن ها را دور مي ريزيم . برخي از كيس ها يك صفحه برجسته جدا دارند كه بايد آن را به محكمي به درون محل قبل از وارد كردن مادربورد اضافه كنيم .اين پانچ محلي براي اتصال سيم هاي  USB , PS2، ماوس ، كييورد ، چاپگر و...  مي باشد.

        براي نصب مادربرد ابتدا بايد داخل Case را نگاه كرده و مكاني كه مادربرد در آن قرار خواهد گرفت را شناسايي كنيد. سوراخ‌هايي كه براي نصب مادربرد در آن تعبيه شده است را با سوراخ‌هاي كف Case مقايسه نماييد. ابتدا Spacerها (لايي‌هاي فلزي) را كه براي متعادل نگه‌داشتن مادربرد هستند در سوراخ‌هايي از Case كه مادربرد به آنها پيچ مي‌شود قرار داده، سپس مادربرد را روي آن Spacerها گذاشته و به گونه‌اي تنظيم كنيد كه سوراخ‌هاي Case و مادربرد بر روي هم قرار گيرند. پيچ‌ها را وارد كرده و با استفاده از پيچ‌گوشتي آنها را سفت كنيد, سپس دسته كابل بزرگ تر پاور را از تغذيه پاور به سوكت بزرگ پاور روي مادر  بورد متصل كنيد .

     مادربورد هاي پنتيم 4 داراي سوكت پاور ديگر و كوچكتري نيز هستند , به جهت اينكه پاورهاي ATX جديد داراي يك كانكتور براي اين مورد هستند.

اكنون يك بسته كوچك سيم پيدا مي كنيم كه از جلوي كيس بيرون زده و داراي كانكتورهاي كوچكي است كه داراي برچسب هايي مثل " Power SW, " و " Power LED " و " hd led, " و "Speaker" و احتمالا چيز هاي ديگري مي باشد.

نصب منبع تغذيه :

      در بعضي از Caseها منبع تغذيه به صورت نصب شده وجود دارد. اگر Case شما به اين دسته تعلق ندارد در آن صورت ناچاريد خودتان آن را نصب كنيد Caseها بدون استثنا داراي شياري براي نصب منبع تغذيه هستند. نصب منبع تغذيه مستلزم رعايت اين نكته است كه شما آ را به طور درست در داخل جعبه‌اش قرار دهيد به طوري كه فن بيروني‌اش به سمت بيرون Case و فن دروني‌اش كه هواي داخل Case را جمع مي‌كند به سمت داخل Case قرار گيرد. براي نصب منبع تغذيه بايد از پيچ استفاده كنيد.

نصب كارتهاي expansion:

       اكنون كه قطعات اصلي را نصب كرده ايم ما بايد كارت هاي expansion را نصب كنيم . اگر مادربورد چيپ audio به صورت onboard داشته باشد و ما مايل به نصب كارت صدا به جاي آن باشيم , ما بايد ساپورت audio  ي مادربورد را از كار بيندازيم از طريق برنامه .Bios setup

نصب كارت هاي expansion در مقايسه با تمام مراحلي كه قبلا انجام داده ايم ساده است . به سادگي , gate ي ( كادر فلزي كوچك در پشت كيس ) را كه متناظر با اسلات كارت است بر مي داريم و با دقت كارت را در محلش قرار مي دهيم . اطمينان حاصل مي كنيم كه آن را در جايش كاملا به طرف پايين فشار مي دهيم , آن را با يك پيچ سفت مي كنيم .( بايد توجه كرد كه بيشتر كيس ها از پيچ هاي عريض براي اسلات هاي expansion بهره مي گيرند اما بعضي از پيچ هاي باريك استفاده مي كنند ) . اين كار را براي تمام كارت هاي expansion كه مايل به نصب آن ها هستيم انجام مي دهيم : video , audio , network و غيره .

  _{واحد پردازش مرکزی:cpu
سی پی یو(central processing unit (CPU یا پردازنده (Processor)؛ یکی از اجزاء رایانه می‌باشد که فرامین و اطلاعات را مورد پردازش قرار می‌دهد. واحدها ی مرکزی پردازش ویژگی پایه‌ای قابل برنامه ریزی شدن را در رایانه‌های رقمی فراهم می‌کنند ؛ و یکی از مهم‌ترین اجزاء رایانه‌ها در حافظه‏ی اولیه ؛امکانات ورودی/خروجی هستند.یک پردازندهٔ مرکزی مداری یکپارچه می‌باشد که معمولاً به عنوان ریزپردازنده شناخته می‌شود. امروزه عبارت CPU‌ها معمولاً برای ریزپردازنده‌ها به کار می‌روند.}

_{ریزپردازنده‌های جدید در هر چیزی چون خودروها تا تلفن‌های همراه و حتی اسباب بازی‌های کودکان وجود دارند.}

_{مدت زمان انجام یک کار به‌وسیله رایانه، به عوامل متعددی بستگی دارد که اولین آنها، سرعت پردازشگر رایانه‌است. پردازشگر یک تراشه الکترونیکی کوچک در قلب کامپیوتر بوده و سرعت آن بر حسب مگاهرتز سنجیده می‌شود. هر چه مقدار این پارامتر بیشتر باشد، پردازشگر سریعتر خواهد بود و در نتیجه قادر خواهد بود، محاسبات بیشتری را در هر ثانیه انجام دهد. سرعت پردازشگر به عنوان یکی از مشخصه‌های یک کامپیوتر به قدری در تعیین کارآیی آن اهمیت دارد که معمولاً به عنوان یکی از اجزای تشکیل دهنده نام کامپیوتر از آن یاد می‌شود. تراشه پردازشگر و اجزای الکترونیکی که آن را پشتیبانی می‌کنند، مجموعا به عنوان واحد پردازش مرکزی یا CPU شناخته می‌شوند. واحد پردازش مرکزی واحد محاسباتی و کنترلی رایانه‌است که دستورالعمل‏ها را تفسیر و اجرا می‌کند. کامپیوترهای بزرگ و ریزرایانه‌های قدیمی بردهایی پر از مدارهای مجتمع داشته‌اند که عمل پردازنده را انجام داده‌است. واحدهای پردازش مرکزی، تراشه‌هایی که ریز پردازنده نامیده می‌شوند، امکان ساخت کامپیوترهای شخصی و ایستگاه‌های کاری را میسر ساخته‌اند. در اصطلاح عامیانه CPU به عنوان مغز رایانه شناخته می‌شود.}